Israël als belastingparadijs?

De Staat Israël is door een indrukwekkende belastinghervorming, uitgegroeid tot een waar paradijs voor nieuwe immigranten en terugkerende ingezetenen. Dit komt onder andere door een geavanceerd belastingstelsel, dat de afgelopen jaren gewijzigd is ten gunste van nieuwe immigranten en Israëli’s die in het buitenland hebben vertoefd en terugkeren naar de Staat Israël. Het huidige stelsel bevat een lange lijst van vrijstellingen aan deze personen en aan buitenlandse ingezetenen, waaronder een periode van 10 jaar vrijstelling van belasting op inkomsten en winst afkomstig uit het buitenland en ook de vrijstelling van een aangifteplicht van inkomsten en winsten.

De recente belastinghervorming maakt deel uit van de "Returning home for Israël's 60th Birthday" campagne, om nieuwe immigranten en voormalige Israëlische staatsburgers aan te moedigen zich in Israël te vestigen. Sinds het begin van deze campagne hebben veel vermogende personen besloten zich in Israël te vestigen.

Deze revolutionaire belastinghervorming staat in veel opzichten haaks op het beleid van de "Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling" (OESO), een economisch samenwerkingsverband tussen 34 van werelds sterkste en belangrijkste economieën. Op 10 mei 2010 is Israël tot deze economische "elite club" toegetreden, waarvan de meeste EU-lidstaten lid zijn. Zo ook grote economische staten, zoals de Verenigde Staten en Japan. Deze organisatie houdt nauwlettend toezicht op de concentratie van de financiële activiteiten en fondsen in off-shore rechtsgebieden en lage belasting landen zoals Zwitserland en heeft vooral interesse in de vermogens en activiteiten van zeer vermogende personen (net wealth individuals) en hun banden met deze zeer gunstige financiële centra.

De afgelopen jaren zijn verborgen bankrekeningen en fictieve bedrijven een doelwit geweest van de OESO op multilateraal niveau en door elke lidstaat afzonderlijk en in het bijzonder de Verenigde Staten door middel van haar "Inland Revenue Service" (IRS). Aanvankelijk was ook de Israëlische Staat beïnvloed door deze globale trend tegen belastingontduiking en belastingparadijzen. Zo werd in 2003 het Israëlische belasting stelsel gewijzigd overeenkomstig een nieuwe belasting grondslag en werd de inkomstenbelasting geheven op een wereldwijd inkomen.

Daarnaast heeft Israël de CFC (Controlled Foreign Company) wetgeving geïntroduceerd, waarmee men wil voorkomen dat belastingplichtigen hun inkomen laten onderbrengen in fictieve bedrijven in het buitenland, vooral in belastingparadijzen. Ook werden uitgebreide eisen voor aangifte gesteld en vond er een revolutionaire hervorming van de Trust Wetgeving plaats. In tegenstelling tot al deze hervormingen, die erop gericht waren om belasting ontduiking te bestrijden en de belastinginning aanzienlijk te vergroten is in 2008 de Israëlische Inkomsten Belasting Wet gewijzigd wat de belastingen voor nieuwe immigranten en terugkerende ingezetenen betreft. Doordat deze wetswijziging enorme fiscale voordelen biedt aan personen die zich hervestigen of naar Israël immigreren, is Israël eigenlijk een soort "belastingparadijs" geworden.

De hervormingen omvatten de volgende voordelen aan terugkerende Israëli’s en nieuwe immigranten:

Nieuwe immigranten en terugkerende Israëliërs genieten van een belasting -vrijstelling op diverse soorten van inkomen, winst en vermogen, afkomstig van buiten Israël, voor een periode van tien jaar, vanaf de datum dat de belasting plichtige officieel een ingezetene van de Staat Israël wordt. Deze vrijstelling gaat samen met een vrijstelling van aangifte van dergelijk inkomen, winst en vermogen.

Terugkerende Israëliërs, die meer dan tien jaar buiten Israël woonachtig zijn geweest, hebben dezelfde rechten en vrijstellingen als nieuwe immigranten.

Nieuwe bewoners van Israël wordt de mogelijkheid geboden om een weloverwogen beslissing te nemen of men zich permanent in Israël wil vestigen. In hun eerste jaar als ingezetenen van Israel, hebben nieuwe ingezetenen het recht voor een belastingvrij "aanpassingsjaar" te kiezen. Dit betekent, dat indien men besluit om binnen dit "aanpassingsjaar" Israël te verlaten, zo'n persoon voor belastingsdoeleinden niet wordt beschouwd als iemand die is geëmigreerd of teruggekeerd is naar Israël.

Ook een buitenlandse onderneming, die wordt gecontroleerd door een nieuwe ingezetene van Israël, wordt niet beschouwd voor de belastingheffing als Israëlisch ingezetene/gevestigde onderneming, zelfs als de onderneming wordt geleid en bestuurd door een nieuwe ingezetene vanuit Israël. Onder bepaalde voorwaarden, zijn de inkomsten uit een dergelijke onderneming, tijdens de eerste tien jaar van het verblijf van de nieuwe ingezetene, dus vrijgesteld van belasting in Israël.

Rekening houdend met de politieke en fiscale gevolgen van de wetswijziging, biedt Israël vermogende individuen een unieke kans om vermogen over te brengen van off-shore jurisdicties en financiële centra naar Israël, terwijl deze individuen de bescherming van een respectabel land genieten, dat niet bekend staat als een land met lage belastingen en zeker niet als aan fiscaal paradijs. Deze Israëlische kans biedt een bijzonder unieke oplossing voor de huidige mondiale realiteit, die juist druk uitoefent op belastingparadijzen.

De combinatie van de nieuwe fiscale voordelen met de uitgebreide belastingverdragen die de Staat Israël met meer dan 40 landen heeft gesloten, kan in sommige gevallen leiden tot een zeer lage en effectieve belastingdruk.

Het voorgaande, samen met een redelijk stabiele economie, een geleidelijke verlaging van de belastingtarieven voor zowel particulieren als ondernemingen, geeft Israël een leidende rol wat investeringen in Technologie,- High Tech bedrijven en onroerend goed betreft en verschaft Israël een gunstig framework voor internationale belastingplanning voor bedrijven en particulieren.