De recente belastinghervorming maakt deel uit van de "Returning home for Israël's 60th Birthday" campagne, om nieuwe immigranten en voormalige Israëlische staatsburgers aan te moedigen zich in Israël te vestigen. Sinds het begin van deze campagne hebben veel vermogende personen besloten zich in Israël te vestigen.

Deze revolutionaire belastinghervorming staat in veel opzichten haaks op het beleid van de "Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling" (OESO), een economisch samenwerkingsverband tussen 34 van werelds sterkste en belangrijkste economieën. Op 10 mei 2010 is Israël tot deze economische "elite club" toegetreden, waarvan de meeste EU-lidstaten lid zijn. Zo ook grote economische staten, zoals de Verenigde Staten en Japan. Deze organisatie houdt nauwlettend toezicht op de concentratie van de financiële activiteiten en fondsen in off-shore rechtsgebieden en lage belasting landen zoals Zwitserland en heeft vooral interesse in de vermogens en activiteiten van zeer vermogende personen (net wealth individuals) en hun banden met deze zeer gunstige financiële centra.

De afgelopen jaren zijn verborgen bankrekeningen en fictieve bedrijven een doelwit geweest van de OESO op multilateraal niveau en door elke lidstaat afzonderlijk en in het bijzonder de Verenigde Staten door middel van haar "Inland Revenue Service" (IRS). Aanvankelijk was ook de Israëlische Staat beïnvloed door deze globale trend tegen belastingontduiking en belastingparadijzen. Zo werd in 2003 het Israëlische belasting stelsel gewijzigd overeenkomstig een nieuwe belasting grondslag en werd de inkomstenbelasting geheven op een wereldwijd inkomen.

Daarnaast heeft Israël de CFC (Controlled Foreign Company) wetgeving geïntroduceerd, waarmee men wil voorkomen dat belastingplichtigen hun inkomen laten onderbrengen in fictieve bedrijven in het buitenland, vooral in belastingparadijzen. Ook werden uitgebreide eisen voor aangifte gesteld en vond er een revolutionaire hervorming van de Trust Wetgeving plaats. In tegenstelling tot al deze hervormingen, die erop gericht waren om belasting ontduiking te bestrijden en de belastinginning aanzienlijk te vergroten is in 2008 de Israëlische Inkomsten Belasting Wet gewijzigd wat de belastingen voor nieuwe immigranten en terugkerende ingezetenen betreft. Doordat deze wetswijziging enorme fiscale voordelen biedt aan personen die zich hervestigen of naar Israël immigreren, is Israël eigenlijk een soort "belastingparadijs" geworden.

De hervormingen omvatten de volgende voordelen aan terugkerende Israëli’s en nieuwe immigranten:

Nieuwe immigranten en terugkerende Israëliërs genieten van een belasting -vrijstelling op diverse soorten van inkomen, winst en vermogen, afkomstig van buiten Israël, voor een periode van tien jaar, vanaf de datum dat de belasting plichtige officieel een ingezetene van de Staat Israël wordt. Deze vrijstelling gaat samen met een vrijstelling van aangifte van dergelijk inkomen, winst en vermogen.

Terugkerende Israëliërs, die meer dan tien jaar buiten Israël woonachtig zijn geweest, hebben dezelfde rechten en vrijstellingen als nieuwe immigranten.

Nieuwe bewoners van Israël wordt de mogelijkheid geboden om een weloverwogen beslissing te nemen of men zich permanent in Israël wil vestigen. In hun eerste jaar als ingezetenen van Israel, hebben nieuwe ingezetenen het recht voor een belastingvrij "aanpassingsjaar" te kiezen. Dit betekent, dat indien men besluit om binnen dit "aanpassingsjaar" Israël te verlaten, zo'n persoon voor belastingsdoeleinden niet wordt beschouwd als iemand die is geëmigreerd of teruggekeerd is naar Israël.

Ook een buitenlandse onderneming, die wordt gecontroleerd door een nieuwe ingezetene van Israël, wordt niet beschouwd voor de belastingheffing als Israëlisch ingezetene/gevestigde onderneming, zelfs als de onderneming wordt geleid en bestuurd door een nieuwe ingezetene vanuit Israël. Onder bepaalde voorwaarden, zijn de inkomsten uit een dergelijke onderneming, tijdens de eerste tien jaar van het verblijf van de nieuwe ingezetene, dus vrijgesteld van belasting in Israël.

Rekening houdend met de politieke en fiscale gevolgen van de wetswijziging, biedt Israël vermogende individuen een unieke kans om vermogen over te brengen van off-shore jurisdicties en financiële centra naar Israël, terwijl deze individuen de bescherming van een respectabel land genieten, dat niet bekend staat als een land met lage belastingen en zeker niet als aan fiscaal paradijs. Deze Israëlische kans biedt een bijzonder unieke oplossing voor de huidige mondiale realiteit, die juist druk uitoefent op belastingparadijzen.

De combinatie van de nieuwe fiscale voordelen met de uitgebreide belastingverdragen die de Staat Israël met meer dan 40 landen heeft gesloten, kan in sommige gevallen leiden tot een zeer lage en effectieve belastingdruk.

Het voorgaande, samen met een redelijk stabiele economie, een geleidelijke verlaging van de belastingtarieven voor zowel particulieren als ondernemingen, geeft Israël een leidende rol wat investeringen in Technologie,- High Tech bedrijven en onroerend goed betreft en verschaft Israël een gunstig framework voor internationale belastingplanning voor bedrijven en particulieren.

Ook de verkoop van IP rights in een Hongaarse vennootschap kan dus belastingvrij verlopen. Voorwaarde is dat men de rechten minimum één jaar bezit. Hongarije wordt zo een geduchet concurrent voor andere landen met interessante IP-regimes zoals Luxemburg. Voordeel is ook dat Hongarije géén withholding tax heeft. Dus deze voordelige IP-regeling in combinaie met bijvoorbeeld een Hong Kong holding maatschappij levert erg mooie resultaten op. Aarzel niet ons om ons om meer informatie te vragen…

Het zijn zware tijden met een overheid die wilt om zich heen slaat in een verwoede poging uw zuurverdiende centen te belasten, om ze vervolgens in de bodemloze put van de staatsschuld te storten. Emigratie is dus helemaal géén vies woord meer. We krijgen dagelijks cliënten over de vloer die niet alleen hun bedrijf willen verplaatsen naar het buitenland (zie een van onze vorige bijdragen in Joods Actueel) maar ook effectief willen emigreren uit België. Omdat deze mensen zich in dit landje compleet geremd voelen in hun ondernemersziel Mensen vragen ons dan met de wanhoop in de ogen… naar waar moeten we emigreren.

Het antwoord is vrij simpel… Ga daar wonen waar u graag gaat wonen. Laat dit de eerste leidraad zijn. Immers heel wat fiscaal vriendelijke landen zijn of weinig ontwikkeld of ver weg of gewoon niet leuk. Wie wilt er zijn dagen slijten op het Eiland Man midden in de Ierse zee of tussen de berggeiten in Andorra. Dus woon daar waar u graag woont, en de rest kunnen we wel structureren. Immers…

Wat is dit? Een ideale combinatie in deze onzekere tijden waarbij u het minste gevaar loopt uw blauw te betalen aan belastingen en waarbij u ook het beste gewapend bent als in een bepaald land het bancair systeem begint te crashen, is een ABC-structuur. Dus wonen in land A, werken in land B en uw geld in land C. U woont bv. in België, u werkt in Luxemburg of UK en uw geld staat bv. in Singapore of Zwitserland. Laat ze dan maar komen. U kan dan ook gemakkelijk verhuizen zonder telkens uw geld te moeten meenemen, dit kan handig zijn in deze onzekere tijden.

De toenmalig bestaande antimisbruikbepaling bleek moeilijk toepasbaar te zijn voor de Administratie. Het was immers de juridische herkwalificatie van een akte (of afzonderlijke akten die eenzelfde verrichting tot stand brengen) die ervoor moest zorgen dat deze akte gelijkaardige juridische gevolgen had. Niet gemakkelijk want bepaalde rechtspraak stelde immers bijvoorbeeld dat een vruchtgebruik niet te herkwalificeren is in een huur.

Het nieuwe art 344 § 1 WIB 1992 stelt :

"§ 1. Aan de administratie kan niet worden tegengeworpen, de rechtshandeling noch het geheel van rechtshandelingen dat een zelfde verrichting tot stand brengt, wanneer de administratie door vermoedens of andere in artikel 340 bedoelde bewijsmiddelen en aan de hand van objectieve omstandigheden aantoont dat er sprake is van fiscaal misbruik.

Er is sprake van fiscaal misbruik wanneer de belastingplichtige middels de door hem gestelde rechtshandeling of het geheel van rechtshandelingen één van de volgende verrichtingen tot stand brengt :

1° een verrichting waarbij hij zichzelf in strijd met de doelstellingen van een bepaling van dit Wetboek of de ter uitvoering daarvan genomen besluiten buiten het toepassingsgebied van die bepaling plaatst; of

2° een verrichting waarbij aanspraak wordt gemaakt op een belastingvoordeel voorzien door een bepaling van dit Wetboek of de ter uitvoering daarvan genomen besluiten en de toekenning van dit voordeel in strijd zou zijn met de doelstellingen van die bepaling en die in wezen het verkrijgen van dit voordeel tot doel heeft.

Het komt aan de belastingplichtige toe te bewijzen dat de keuze voor zijn rechtshandeling of het geheel van rechtshandelingen door andere motieven verantwoord is dan het ontwijken van inkomstenbelastingen.

Indien de belastingplichtige het tegenbewijs niet levert, dan wordt de belastbare grondslag en de belastingberekening zodanig hersteld dat de verrichting aan een belastingheffing overeenkomstig het doel van de wet wordt onderworpen alsof het misbruik niet heeft plaatsgevonden."

De nieuwe antimisbruikbepaling resulteert in het feit dat voortaan noch een rechtshandeling, noch het geheel van rechtshandelingen dat een zelfde verrichting tot stand brengt, niet langer kan worden tegengeworpen aan de Administratie. Dit wanneer de Administratie door vermoedens of andere bewijsmiddelen en aan de hand van objectieve omstandigheden aantoont dat er sprake is van fiscaal misbruik.

Er is voortaan sprake van fiscaal misbruik wanneer de belastingplichtige via de door hem gestelde rechtshandeling of het geheel van rechtshandelingen een verrichting tot stand brengt:

Waarbij hij zichzelf in strijd met de doelstellingen van een bepaling van het wetboek inkomstenbelasting buiten het toepassingsgebied van die bepaling plaatst; of waarbij hij aanspraak maakt op een belastingvoordeel dat voorzien is door een bepaling van het wetboek inkomstenbelasting (of diens uitvoeringsbesluiten) en wanneer de toekenning van dit voordeel in strijd zou zijn met de doelstellingen van die bepaling en bijkomend de verrichting het verkrijgen van dit voordeel tot doel heeft.
Bij het eerste geval (objectief element) plaatst de belastingplichtige zich buiten de toepassing van een bepaalde belasting. Bij het tweede geval (subjectieve element) daarentegen tracht de belastingplichtige zich binnen de toepassing van een bepaald belastingvoordeel te plaatsen.  

Let wel dat dit fiscaal misbruik door de Administratie bewezen dient te worden. Maar de belastingplichtige kan een tegenbewijs formuleren (let wel dit tegenbewijs mag niet verwaarloosbaar zijn).

De keuze voor de rechtshandeling (of het geheel van rechtshandelingen) kan bv verantwoord worden door andere motieven dan het ontwijken van inkomstenbelastingen. Dit is ruimer dan enkel een tegenbewijs van het bestaan van rechtmatige economische of financiële behoeften zoals voorheen. Ook persoonlijke argumenten zijn voortaan evenzeer van toepassing.

Wanneer de belastingplichtige faalt in het leveren van dit tegenbewijs dan wordt de belastbare grondslag en de belastingberekening hersteld. Zodoende dat de verrichting aan een belastingheffing onderhevig wordt overeenkomstig het doel van de wet alsof het fiscaal misbruik niet zou hebben hebben plaats gevonden. Hou er wel rekening meet dat vermits de toepasbaarheid van art 344 §1 WIB 1992 betekent dat er geen inbreuk heeft plaats gehad van een fiscale wet, betekent dan ook dat de aanslagtermijn waarbinnen de rechtzetting dient te gebeuren drie jaar is en geen zeven jaar.

Opgelet de nieuwe antimisbruikbepaling heeft voortaan ook uitwerking inzake het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten en in het Wetboek der Successierechten.

Voorbeelden

1. Geeft het oprichten van een vennootschap (vb voor vrij beroep) een probleem ?

Neen. De Minister heeft dit uitdrukkelijk bepaald (cfr DOC 53 2081/016, p.70)

Minister Vanackere : "Wat de toepassingsgebied van de antimisbruikbepaling betreft, preciseert de minister dat die niet toegepast wordt op het louter hebben van een vennootschap. Opdat artikel 344, § 1, WIB 92 van toepassing kan zijn, moet er sprake zijn van fiscaal misbruik. Aangezien bij de oprichting van een vennootschap naast eventuele fiscale motieven normaal gesproken ook andere motieven spelen (vb. beperking aansprakelijkheid), zal artikel 344, § 1, nieuw WIB 92 geen toepassing vinden."

2. Is het organiseren van een handgift voortaan nog mogelijk

Zeker. Hier zijn duidelijk ook niet-fiscale argumenten zoals het vermijden van de notariskost.

3. Kan een sterfhuisconsructie nog

Niettegenstaande hier burgerrechtelijke argumenten zijn, wordt er toch gevreesd dat dit voortaan wel eens een probleem kan vormen. Temeer wanneer dit nog snel voor het overlijden werd ingelast,in het huwelijkscontract.

Biedt de Rulingcommissie enige zekerheid ?

De Rulingcommissie (Dienst Voorafgaande Beslissingen) kan zich echter niet uitspreken over de toepassing van art 344 §1 WIB 1992 door de Administratie. Wat wel mogelijk is, is dat de Rulingdienst akkoord gaat met de keuze voor de voorgenomen rechtshandeling(en) of het geheel van rechtshandelingen die eenzelfde verrichting tot stand brengt omdat deze door andere motieven is verantwoord dan het ontwijken van belastingen. Het akkoord van de Rulingcommissie impliceert dat deze keuze niet meer in vraag kan gesteld worden.

Conclusie

De nieuwe antimisbruikbepaling is ondertussen een feit. Hiermee zal in de fiscale planning zeker rekening mee moeten gehouden worden en voortaan dus ook met planning in de privésfeer. Hoe hard het allemaal zal gespeeld worden is nog maar de vraag, maar één ding is zeker we worden terug voor enkele jaren met de nodige fiscale onzekerheid geconfronteerd

www.impotzero.be’. En verder geven we op 17 mei e.k. nog een offshore-seminar. Er zijn nog enkele plaatsen vrij.

De Belgische CEO van uitzendbedrijf Adecco vraagt de afschaffing van de dertiende maand en het dubbel vakantiegeld in ons land. De loonkost moet prioritair omlaag, zegt hij. Zolang de lonen niet verlagen, raadt hij bedrijven aan om ons land te verlaten.

Patrick De Maeseneire, de Belgische CEO van Adecco, zegt dat de verlaging van de loonkost in ons land prioritair is. De dertiende maand en het dubbel vakantiegeld, waarvoor ooit zware sociale strijd is geleverd, mogen er best aan geloven, vindt hij. "Ik zou durven andere dingen in vraag stellen, dubbel vakantiegeld, dertiende maand. Ik weet dat dat onbespreekbaar is, maar weet toch dat wij een van de weinige landen zijn die dat dubbel vakantiegeld geven, of die vakantiegeld überhaupt geven."

De mosterd voor zijn idee haalt hij in Zwitserland, waar hij woont. "Ik leef in Zwitserland, ik word maar 12 maanden betaald." Zwitserse loontrekkenden krijgen die aanvullende inkomens niet en Zwitsers betalen minder belastingen, benadrukt De Maeseneire. Er moeten dringend keuzes gemaakt worden, waarschuwt de CEO. "Je kan niet constant de kool en de geit sparen". Als België geen harde keuzes maakt, wacht ons een Griekenlandscenario, dreigt hij. Om het debat over de loonkost aan te zwengelen raadt De Maeseneire bedrijfsleiders aan om ons land te verlaten. "If you can leave Belgium, run!", zegt De Maeseneire. Hij deed zijn controversiële uitspraken op Kanaal Z. "Ik gebruik die titel omdat we echt dringend iets moeten doen om de concurrentiekracht van België aan te zwengelen", laat hij weten.

Wie klaagt over een te hoog overheidsbeslag, vergeet soms welke diensten daartegenover staan. In de Scandinavische landen is het overheidsbeslag nog hoger, maar volgens internationale rapporten leven daar wel de gelukkigste mensen ter wereld’. Demagogie! Maar in Scandinavië verdwijnen er geen auto’s in putten op de snelweg, is het pensioen voor een zelfstandige meer dan wat zakgeld en is de overheidsschuld niet torenhoog. In de jaren ’80 zag toenmalig Eerste Minister Martens nog af en toe licht aan het einde van de tunnel. Nu worden de ondernemers zelfs geen lichtstraal meer gegund. Complete duisternis.